A COUPLING یک وسیله مکانیکی است که عمدتاً برای اتصال دو شفت یا شفت و قطعات چرخان استفاده می شود تا اطمینان حاصل شود که این قسمت ها می توانند در هنگام انتقال حرکت و قدرت ، بدون جدا شدن به هم بچرخند. یک جفت معمولاً از دو نیمه تشکیل شده است که توسط کلیدها یا متناسب با آن به دو انتهای شافت وصل می شوند و سپس به نوعی به هم وصل می شوند. در شرایط عادی نمی توان از آن جدا شد ، اما برای جلوگیری از بارگذاری قسمتهای متصل ، نقش محافظتی در اضافه بار دارد.
توابع اساسی کوپلینگ گشتاور و حرکت transmit: عملکرد اصلی اتصال انتقال گشتاور از یک شافت به شافت دیگر است به طوری که این دو شفت همزمان می چرخند. compensate برای جبران: جفت شدن می تواند جبران خسارات محوری ، شعاعی و زاویه ای ناشی از تولید و نصب نادرست ، تغییر شکل کار یا گسترش حرارتی را جبران کند. Overload Protection : در بعضی موارد ، اتصال می تواند هنگام بارگذاری بیش از حد لغزیده یا قطع شود و در نتیجه از تجهیزات متصل محافظت می کند.
طبقه بندی کوپلینگ ها به طور عمده به دو دسته تقسیم می شوند: کوپلینگ های RIGID و کوپلینگ های انعطاف پذیر.
COUPLING RREIGID: مناسب برای مواردی که غلظت دو شفت بسیار زیاد است. این ساختار ساده ، اندازه کوچک و کم هزینه دارد. موارد متداول شامل اتصالات فلنج ، اتصالات آستین و اتصالات گیره است.
اتصال انعطاف پذیر: اجازه انحراف محوری خاصی بین دو شفت را می دهد و بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. موارد متداول شامل نوع دیافراگم ، نوع زنگوله ، کوپلینگ الاستیک نوع شکوفه آلو و غیره است.
قسمت کاربردی
کوپلینگ ها به طور گسترده در متالورژی ، صنعت شیمیایی ، ماشین آلات ، وسایل نقلیه ، کشتی ها ، الکترونیک ، هواپیما و سایر بخش های صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند. به عنوان مثال ، در صنعت متالورژی ، از اتصالات اغلب برای اتصال تجهیزات رانندگی و تجهیزات محور ، انتقال نیرو و جبران جبران استفاده می شود.
