صندلی و صندلی فلنج هر دو نقش مهم پشتیبانی و رفع یاتاقان ها را در زمینه مکانیکی دارند ، اما از نظر ساخت و ساز ساختاری ، مفاهیم طراحی و سناریوهای کاربردی عملی ، که به شرح زیر مقایسه می شوند ، بین این دو تفاوت معنی داری وجود دارد:
صندلی
ساختار: شکل صندلی یاتاقان بیشتر به عنوان "بالش شکل" یا "بلوک شکل" ارائه می شود که قسمت پایین آن مسطح است ، با یک حفره دایره ای در مرکز یاتاقان های مسکن. در قسمت پایه ، به طور کلی سوراخ های نصب شده ، به واسطه پیچ ها و سایر قطعات اتصال دهنده ، می توانند به طور محکم در انواع سطح پایه نصب شوند.
طراحی: سبک طراحی مسکن بلبرینگ از سادگی و کاربردی ، با نصب و بهره برداری آسان برخوردار است. به منظور مقابله با سوء استفاده جزئی بین شافت و بلبرینگ که ممکن است در فرآیند عملکرد مکانیکی رخ دهد ، یاتاقان های خودسازی اغلب پیکربندی می شوند و این طرح فرکانس نگهداری و هزینه تجهیزات را تا حد زیادی کاهش می دهد.
کاربرد: تحمل صحنه برنامه کاربردی مسکن گسترده است ، مانند سیستم کمربند نقاله خط تولید ، تجهیزات تهویه و خنک کننده فن و بسیاری از دستگاه های مکانیکی دیگر می توانند شکل آن را مشاهده کنند ، به خصوص برای انواع صحنه های عملکرد مکانیکی سبک و متوسط. با توجه به ساختار جمع و جور ، می توان آن را به راحتی نصب و با دقت در داخل تجهیزات با فضای محدود نصب کرد.
دارندگان فلنج
ساختار: قابل توجه ترین ویژگی ساختاری دارندگان فلنج ، فلنج یکپارچه با سوراخ های نصب شده به طور مساوی بر روی فلنج است. فلنج از طریق این سوراخ ها پیچیده می شود و می تواند مستقیماً به یک سطح نصب مسطح ثابت شود. فلنج از بیرون از صندلی امتداد دارد تا پشتیبانی بیشتری از کل ساختار ارائه دهد.
طراحی: با تأکید بر استحکام و استحکام ، دارندگان فلنج به طور خاص برای نصب مستقیم روی سطوح تجهیزات یا براکت ها ساخته شده اند. این که آیا آنها یاتاقان های ثابت را حمل می کنند یا یاتاقان های خود تراز کننده ، آنها با طراحی ساختاری منحصر به فرد خود ، از یاتاقان ها پشتیبانی قابل توجهی را برای یاتاقان ها ارائه می دهند.
برنامه ها: دارندگان فلنج ایده آل هستند که سناریوهای کاربردی مکانیکی نیاز به استحکام نصب بالایی برای یاتاقان ها دارند ، مانند قاب اصلی تجهیزات مکانیکی و قسمت های پشتیبانی سازه های بزرگ. در این مکان ها ، صندلی فلنج می تواند بار تولید شده در حین بهره برداری از تجهیزات را از طریق تماس با منطقه بزرگ و چسباندن فلنج ، ضمن سرکوب تولید لرزش و تضمین عملکرد پایدار تجهیزات ، پراکنده کند.
تفاوت اصلی
روش نصب: برای تحقق اتصال با سطح پایه ، محفظه های تحمل به پایه مسطح و سوراخ های نصب در پایین متکی هستند و فرآیند نصب نسبتاً انعطاف پذیر است. در حالی که محفظه های فلنج با کمک فلنج های یکپارچه و سوراخ های نصب ، محکم و محکم به سطح نصب ثابت شده اند و روش نصب می تواند استحکام قوی تری داشته باشد.
تمرکز طراحی و کاربرد: محفظه های تحمل با تطبیق پذیری و سهولت نصب به عنوان هسته اصلی برای تأمین نیازهای کلی ماشین آلات مشترک طراحی شده اند. محفظه های فلنج بیشتر در ارائه پشتیبانی و ثبات قوی برای یاتاقان ها ، مناسب برای سناریوهای کاربردی خاص با نیازهای دقیق بر روی استحکام نصب و ثبات تجهیزات متمرکز شده اند.
